Ontvankelijkheid

22-7-2009 | 0 reactie(s)

Door Wereldmeisje

Volgens een van mijn behandelaren ben ik ontvankelijk(er) geworden voor aanpassingen in mijn leven(stijl). Ik ben nu (eindelijk?) bereid om plannen te wijzigen, mijzelf minder te beladen met allerlei activiteiten en mijzelf wat rust te gunnen. Met als doel: een leefbaarder leven gegeven de beperkingen die ik heb. Toch ben ik het er niet mee eens.... denk ik...

Het is waar, ik heb lange tijd aangeschopt tegen dat wat ik zou hebben. Ondanks wat de kennis erover me opleverde. Maar toch heb ik moeite met de suggestie dat ik eerder niet ontvankelijk zou zijn. Alsof ik niet genoeg meegewerkt zou hebben… niet geïnvesteerd in de begeleiding… mijn leven niet geprobeerd heb prettiger te leven… Ik heb juist het idee, en het gevoel, dat ik het steeds beter deed. Vooral omdat ik steeds beter ben gaan begrijpen waar mijn beperkingen liggen…….

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nogal veel moeite heb om mensen op hun woord te geloven, in de zin van dat wat ze zeggen voor ‘waar’ aan te nemen. Aan de ene kant neem ik dat wat ze zeggen heel letterlijk. Alleen, aan de andere kant, of eerder, in tweede instantie, plaats ik er allerlei vraagtekens achter. Hoe onwerkelijker of abstracter iets me voorkomt, hoe zo meer ga ik op zoek naar het ‘waarheidsgehalte’. Pas als ik het zie of begrijp, of juist voel door proefondervindelijkheid, geloof ik het. Dat is niet om moeilijk te willen doen. Nee, zo werkt het gewoon in mij. Een voordeel van mijn überkritisch zijn is wel dat ik fundamentele vragen kan stellen. Ook over mijn autisme.

Ik denk dat mijn behandelaar bedoelt dat ik eerder meega met wat ze zegt. Dat ik niet meteen heel sceptisch reageer en het tegendeel probeer te bewijzen. Glimlachend moet ik dan weer wel toegeven dat mijn leven als leerschool diende, en pas daarna wat ze me zei. Door een paar grote life events in het afgelopen half jaar ben ik mijzelf behoorlijk tegengekomen. Ik ervoer waar mijn beperkingen  lagen en ik zag in dat ik daar bepaalde conclusies aan moest gaan verbinden. Ook begreep en begrijp ik steeds beter waar de problemen in zitten, waar het ‘mis’ gaat in mijn hersenen. Dat begrijpen gaat wel hand in hand met wat mijn behandelaar zegt. Al moet ik, om mijn bekentenis compleet te maken, schrijven dat ze wel al haar overtuigingskracht en creativiteit in heeft moeten zetten. Fundamentele vragen… ik ga niet over een nacht ijs, noch met de vraag, noch met het antwoord.
Fijn die ontvankelijkheid, en voor wie?!

Ontvankelijkheid

vlinder
Home > Blogs > Wereldmeisje > Ontvankelijkheid

Blogs